برنامه آينده
جلسه امشب مورخ 3 اسفند ماه جهت جلوگیری از آسیب های احتمالی در حوزه سلامت عزیزان برگزار نمی گردد!

رهپويان



یکشنبه 12 خرداد 1392 نسخه چاپی
متن سخنرانی | حماسه سیاسی و اقتصادی
الان هم با ادبیات دانشگاهی، با ادبیات فاضلانه وارد شوید - چه برای تکذیب، چه برای تایید - نقد یک آداب دینی دارد. نمی شود که آداب دینی را در یک برهه از زمان فراموش کنیم. محترمانه وارد گود شدن، خودش یک مبلغ است برای حماسه.

یا لطیف
سخنرانی حجةالاسلام سید محمد انجوی‌نژاد
04 / 01 / 1392
موضوع : حماسه سیاسی و اقتصادی



خیلی از کارهای مملکت را خود ماها باید بچرخانیم. در بحث رفاه، فرهنگش هم باید به آن ضمیمه شود. وقتی فرهنگ ما فرهنگ مصرف گرایی باشد، طبیعتا هرچقدر رفاه بالاتر برود، مصرف هم بالاتر می رود. بنابراین این خلأ فقر هیچ گاه پر نمی شود. حقوق بالاتر می رود، شخص بجای اینکه مصرفش را متعادل تر کند و بقیه سرمایه اش را سرمایه گذاری کند برای آینده ی کشورش، مصرف را بالاتر می برد.

این سیستم مصرف گرایی که در غرب توصیه می شود، در شرق دارد این اشکالات را برای ما پیش می آورد.
این بحث با وجود اینکه بارها تخصصی کار شده، عملی نمی شود. امسال مردم ما بیایند یک بار دیگر صحبت سال های قبل مقام معظم رهبری و مسئولین را یادآوری و عملی کنند؛ تا این حماسه اتفاق بیفتد. کما اینکه همین امسال هم با این رشد وحشتناک، حماسه بود! هرجای دیگر جهان بود، تاب نمی آورد و کمر مردم می شکست. که آقا فرمودند یکی از پیروزی های ما این داستان است. که ما امسال را گذراندیم و مردم حماسه آفریدند.

بحث دوم -
معادن دست خداست، دست اهل بیت (ع) است، دست تقوا و نورانیت من و شماست. ان‌شاءالله خدا با تقوا و زهد لازم رفاه و امنیت مملکت ما را روز بروز بیشتر بگرداند.
بحث اقتصاد یک بحث تخصصی است. اینها معمولا دست متوالیان است. مشکلی که ما الان داریم در بحث حماسه ی سیاسی است.

اول اینکه طبق روال همیشگی باید مراقب باشیم - گرچه باز هم مراقب نخواهیم بود! شک نکنید! - که باز این صحبت ها و حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی تبدیل به بنر و پارچه های آویزان در بلوارها و ستون ها نشود - که می شود! -پارسال آقا سفارش کردند این کار را نکنید، باز هم کردند! این تجمل گرایی ها و بولد کردن های الکی و شعارهای بی محتوا و بدون عملکرد، میراث دوره ی شاهنشاهی و پهلوی است.
اگر هزینه ای که برای این کار صرف می شود را می گذاشتند برای تولید محتواهای صحیح و افزایش آگاهی مردم، کاملا جواب می داد. ما باید عقلمان بکشد.

برای حماسه شدن، چند شرط را عرض می کنم؛ از بیانات مقام معظم رهبری و فرمایشات قبلی ایشان و مسیر و تجربه ها :

1. سلیقه ها و جناح ها
یک طرف صحبت آقا عملکرد شورای نگهبان است که صلاحیت کاندیداها جوری بررسی نشود که یک وقت سلیقه ها و جناح ها جا بمانند؛ جناح هایی که داخل نظام اند، یعنی نظام را قبول دارند. در اصطلاح سیاسی، جناح هایی که قصد براندازی ندارند. قصد براندازی حتما امروز منظورمان نیست، مثلا ممکن است این قصد را سال 88 نشان داده باشند!

الان اگر دقت کنید، ولایت روی بورس است! باید قلبی مشخص باشد. من اگر جمعیتی پشت سرم نباشد که نمی توانم قصد براندازی کنم. اگر جمعیتی پشت سرم آمد و جوگیر شدم و قصد براندازی کردم، پس معلوم می شود هیچ گاه مرا نباید در جایگاهی قرار دهند که جمعیتی پشت سرم بیاید، چون من جنبه ی این ها را ندارم. انسان ها خیلی وقت ها در محبوبیت ها و مشهوریت ها شناخته می شوند. در اینکه ملت چقدر برایشان کف بزنند! زیاد بشود خودش را گم می کند. و آن وقت دیگر معلوم نیست چه شعاری بدهد.

اگر واقعا کسی هست که اگر بیاید تنور انتخابات داغ می شود و عده ی دیگری هم به مشتریان رأی دادن اضافه می شوند، حتما بیاید.
و اگر بین کسانی که صلاحیت دارند، مردم به کسی رأی دادند و بالا آمد، ما تمکین می کنیم. ما اگر کاندیدای مورد نظرمان رأی نیاورد که در خیابان نمی ریزیم! عصیان نمی کنیم. تمکین می کنیم و 4 سال دیگر هم به ایشان می گوییم رئیس جمهور محترم.
 
سیستم انقلاب باید اینگونه باشد. آقا فرمودند هر رئیس جمهوری تا الان بوده، من تقویت و حمایت کردم.

2. تبلیغاتی که کاندیداهای محترم می کنند باید کاربردی باشد.
باید برنامه بیاورند. مردم الان یک جایی گیر کرده اند. یک عده مثل ماها گیرمان عقیدتی است. برای گیر عقیدتی من، راه حل فرهنگی شما چیست !؟
یک عده گیرشان مالی است. یک عده گیرشان امنیتی است. یک عده گیرشان کرامتی است. الان مردم در چند مورد گیرند. درست است همه روز 22 بهمن می آیند می گویند مرگ بر آمریکا، ولی همه یک جایی گیری دارند. توقع مردم این است کسی که دارد می آید یک برنامه ی رفع گیری ارائه کند؛ بگوید من این کارها را می خواهم بکنم.
این باعث می شود ما انگیزه داشته باشیم هم برای شرکت کردن، هم برای تبلیغ.
 برنامه داشته باشد، نه شعار. الان که دیگر کاملا بُرد تبلیغاتی شعار سوخته است. بعضی وقت ها که به مردم برنامه ی فنی ارائه می دهی، می گویند شعار است! شعار دیگر هیچ برد تبلیغاتی ندارد.

3. عدم تخریب
اثباتی بیایند پای کار. کسی که می آید اثبات کند بقیه از من بدترند، یعنی میان بدها من بد نیستم، بیایید به من رأی بدهید. انگیزه ی مردم برای رأی دادن به کسی که «بد نیست» پایین است. الان مردم دنبال یک قهرمان می گردند. ممکن است برخی از شماها نخبه تر فکر کنید، ولی عموم مردم دنبال یک قهرمان می گردند.

قهرمانی که بیاید رقبایش را تضعیف و تخریب کند، یعنی من خودم هیچ برنامه ای ندارم. حالا یک وقت هست برنامه داری، اگر می خواهی از برنامه ات دفاع کنی، رقیب مخالف تو است، برنامه اش را می کوبی! با برنامه ی خودت می توانی برنامه ی رقیب را بکوبی. نه اینکه فقط بگویی اینکه بدرد نمی خورد؛ خودت چه چیزی برای بدرد خوردن داری !؟ مردم به دنبال این می گردند.

بنده یقین قاطع 100 درصد دارم که وقتی بحران انتخابات شروع بشود، تخریب به اوج می رسد. امسال حماسه این است که ما سعی کنیم هرچقدر می توانیماین تخریب را کم کنیم.

ژورنالیست های ما کلا صحبت های آقا را گوش نمی دهند، که حالا ما توقع عمل داریم! با این سوال قبلی که این صحبت ها به چه درد جناح و کاندیدای من می خورد، به صحبت های آقا گوش می دهند. لذا دقیقا همان قسمت را بالا می برند. بعد از صحبت های آقا اگر شما سایت های 5 جناح را نگاه می کردید، 5 تا مطلب خوب از صحبت های آقا برای تایید خودشان درآورده بودند.
وقتی این اتفاق افتاد و ما من حیث المجموع به صحبت های ولی نگاه نکردیم، از صحبت های ولی، که یک درصد مهمش این بود که من حماسه می خواهم، اتحاد می خواهم، دقیقا قسمت های تخریبی را برای کوباندن طرفمان در می آوریم.

مأموم در مقابل امام باید بنشیند و کاربردی به صحبت ها نگاه کند. امام صادق (ع) فرمود ملعون اند کسانی که سر کلاس درس من آیند و آن قسمت هایی که به نفع خودشان است می گیرند و بیرون می برند. و می شوند ابوحنیفه.
از صحبت های ایشان برای تخریب نباید استفاده کرد.


کاندیداها بزرگی خودشان را نشان بدهند، نه اینکه پای بقیه را قطع کند تا بالاتر باشد.
روال جامعه سیاسی ما از 2000 سال پیش تا الان تخریب است و به این سادگی این فرهنگ تغییر نمی کند.
من و توی حزب اللهی ولایی چقدر باید با این تخریب های کاندیداها همراهی کنیم !؟

4. مردم اگر می خواهند به صحنه بیایند؛
فاضلانه با ادبیات انتخابات ریاست جمهوری به صحنه بیایید؛ که مثل دفعه قبل نشود.
شنبه ی قبل از انتخابات 88 گفتم این جمعیتی که در خیابان هستند ادبیاتشان به گونه ای است که نمی شود به این ها گفت کاندیدای تو رأی نیاورده! گفتم کوچک که بودیم و فوتبال بازی می کردیم، وقتی می دیدیم نمی توانیم ببریم، بازی را خراب می کردیم.

برخی ادبیات هایی که در پایتخت کشور اسلامی در انتخابات 88 به کار رفت، در انتخابات شورای دبستان ها هم به کار نمی رود! رئیس جمهوری که با تعداد دفعات حمام رفتنش می خواهد تبلیغ کند که فایده ندارد!

 ادبیات تبلیغات ریاست جمهوری باید متناسب با ریاست جمهوری باشد.
قسمت زیادی از آن ادا و اصول های کاندیداها بود! زدن و کوبیدن و رقص و .. خب مشخص است چه کسانی جذب می شوند. اوباش را که نباید جذب تبلیغات ریاست جمهوری بکنیم.
باید بیایند صحبت کنند، در دانشگاه ها. الحمدالله دانشگاه های ما هم سطح فرهنگی بالایی دارند!!!!!! دست و سوت و کف. بابا کاندیدای ریاست جمهوری می خواهد حرف بزند!

از الان سنگینش کنیم. روشنگری کنیم. معلم ها برای دانش آموزان؛ که اگر می خواهید بیایید در کار تبلبغاتی، درست بیایید.
سال 88 یک عده داشتند در خیابان حال می کردند! برایشان فرقی نمی کرد چه کسی باشد.
آقا فرمودند این قضیه ی خیابان و تبلیغات و .. را بنده ممانعت نمی کنم، اما مخالفم. قبل از انتخابات گفتند.
همان زمان گفتیم این ها را دیگر نمی شود جمع کرد، اگر ببازند در خیابان می مانند. ادبیات نشان می دهد که منطق حالی اش نمی شود.

الان هم با ادبیات دانشگاهی، با ادبیات فاضلانه وارد شوید - چه برای تکذیب، چه برای تایید -
نقد یک آداب دینی دارد. نمی شود که آداب دینی را در یک برهه از زمان فراموش کنیم.
محترمانه وارد گود شدن، خودش یک مبلغ است برای حماسه.


5. نقش جدید و بدیع رسانه ی ملی
در بحث پرشور کردن فضای انتخاباتی. که 4 سال پیش بهتر بود؛ یک مناظره اضافه کردند.. البته من با تریبون آزاد 100 درصد مخالفم؛ تریبون آزاد یعنی در مملکت ما آزادی نیست، تریبون آزاد یعنی بیا فحاشی کن، چرت و پرت بگو و برو!
اگر آزادی سیاسی ندارید بروید در قانون اساسی دستکاری کنید، تریبون آزاد یعنی چه! اگر هم آزادی دارید، تریبون آزاد معنا ندارد.

مناظره بود، 20:30 خوب کار کرد، این ها خیلی موثر است و فضا را پرشورتر می کند.
 تبلیغات جدید نیاز هست، اینکه فقط میکروفن بگیریم جلوی مردم که «آیا شما شرکت می کنید؟؟ - بله شرکت می کنیم که مشت بزنیم در دهان آمریکا!» که از سال 57 شروع شده و هربار قبل از انتخابات و راهپیمایی ها تکرار می شود! مخصوصا اگر بدحجاب باشد که دیگر گُل می گیریم!!! تو هم شرکت می کنی؟ دمت گرم!!
ظاهرش این است که مردم! این هم شرکت می کند، شما دیگر بیایید! این توهین است. این ها بعدا احساس حقارت می کنند.

تبلیغات متفاوت نیاز است.
در غرب ماه به ماه روش های تبلیغاتی‌شان عوض می شود.
نقش کلیشه ای و فله ای هم نباشد. یعنی چند کانال، روزی دوساعت، سه ساعت، چهار ساعت! نه اینکه 10 تا کانال با هم، از صبح تا شب! یک دفعه فشار می آورند. این را از الان شروع کنند و تعدیل کنند.
سال 91، کارهای جدید و خوب در سیما خیلی زیاد بود. ولی هنوز خیلی مانده به آن نقطه ی آرمانی برسیم. باید بنشینند فکر کنند. لازمه اش این است که یک کمیته ی رسانه ای ِ روانشناس ِ کاربلد، در کار باشد.

6. بحث نظارت بر صندوق ها قوی چیده شود شود؛
 از همین اول که می خواهند بازرس کل را انتخاب کنند. که آتو دست دشمن ندهد.
در انتخابات مجلس و شوراها، امکان اینکه کسی با تقلب، با دوهزارتا، پنج هزارتا اینور و آنور، در شهرستان ها با 300 تا، بپیچانند بروند بالا، هست. در همه ی دنیا هست!
در انتخابات ریاست جمهوری، برای بالا فرستادن یک کاندیدا، این اتفاق با 1-2 میلیون رأی بالا و پایین بالا در رقابت مرحله اول ممکن است بیفتد. برای رئیس جمهور شدن 10 میلیون رأی لازم است، این اصلا یک امر غیر ممکنی است. ممکن است 100 هزار، 200 هزار رأی بالا و پایین شود.

 آتو دست کسی ندهند. کسانی که شهره هستند که جناحی هستند، جزء ناظران نباشند. مثلا طرف 10 جا گفته من خرخره ام را برای فلانی می دهم! این را نگذارند. رعایت می شده، ان‌شاءالله بیشتر بشود.

7. بچه مذهبی ها و حزب اللهی ها از الان تبلیغات چهره به چهره داشته باشند.
از اتوبوس و تاکسی گرفته تا محل کار و دانشگاه، مردم را برسانند به این نقطه که من و شما باید با هر گرایشی به عنوان یک ایرانی و مسلمان، در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کنیم؛ دلایلش این است : اگر شرکت نکنیم و عزت ایران اسلامی پایین بیاید، تا الان ذلت راهکار مفیدی برای هیچ کشوری نبوده است!

وقت بگذارید کار کنید. در فامیل و .. خیلی از این افراد کسانی هستند که نه مخالفند نه موافق. منتظرند یک نفر هُلشان بدهد. در تبلیغات سهیم‌شان کنید. کار کنید، انگیزه ایجاد کنید، کاندیدایت را هم بعدا معرفی کن. فضایی بشود که کاندیداها مشهور بشوند. البته الان خیلی زیادند، ولی خیلی زیاد ریزش خواهند داشت. آن 4 - 5 نفری که در آخر می مانند را همه بشناسند.
هرکسی مقید باشد 5 - 10 نفر از فامیل و دوستانش را به صحنه بیاورد.  

8. فرمایش مقام معظم رهبری که فرمودند کسی که می آید نقاط قوت قبلی ها را داشته باشد، نقاط ضعف‌شان را نداشته باشد.
نظر ایشان این است که یک سیستم جدیدی روی کار بیاید. و البته فرمودند که ملت هرچه بخواهند ما تمکین می کنیم.

در طول تاریخ انقلاب، در ریاست جمهوری خود حضرت آقا، آقای رفسنجانی، آقای خاتمی و آقای احمدی نژاد، همه یک سری نقاط قوت داشته اند، یک سری نقاط ضعف. یکی با درصد ضعف بالاتر، یکی با درصد قوت بالاتر. کم و زیاد بوده.
با توجه به اینکه استوانه ی نظام ما ولایت فقیه است، خیلی تلاطم نداشته ایم. 10 - 20 درصد اینور و آنور بوده، کشتی حرکت خودش را به جلو داشته، یک جاهایی کند شده، یک جاهایی تند شده.
در پذیرش مسئولیت ها نقاط قوت و ضعف مشخص می شود.

بنده که از حاشیه نگاه می کنم برای هر کدام نقاط قوت بزرگی سراغ دارم؛ رئیس جمهور کاملا سیاه اصلا نداشته ایم.
رئیس جمهوری که می آید باید نقاط قوت قبلی ها را جمع کند. باید مطالعه کرده باشد. همه را در بیاورد، بچیند و در برنامه ای که می خواهد ارائه بدهد همه نقاط قوت را تقویت و نقاط ضعف را برطرف کند.

رئیس جمهور که علامه نیست که همه چیز را داشته باشد. باید چند نفر متخصص بیاورد؛ جامعه شناس، دولت‌مدار، تدوین گر قانون اساسی و .. و بگوید نقاط قوت و ضعف رؤسای جمهور قبلی را در بیاورید و به من بدهید. این راهبرد بسیار سازنده ای است برای رئیس جمهوی بعدی.
ممکن است من در سابقه ی خودم نقطه ضعفی داشته باشم، اما بگویم در زمان ریاست جمهوری ام چنین ضعفی نخواهد بود.
اینگونه باشد مردم بیشتر ترغیب می شوند که ورود پیدا کنند.
مردمی، متدین، فراجناحی، با شعار کابینه 70 میلیونی اگر دارید می آیید، واقعا کابینه 70 میلیونی باشد، نرسد به کابینه ی هفت و نیم نفره! مردم سهیم باشند.
از جنس مردم باشند.

دو نکته :

+ بنده فعلا در کاندیداها و طرفدارانشان مطلقا تا الان، هیچ نقطه ی اثباتی ندیده ام که بر تخریب کردن برتری داشته باشد. کلا با تخریب جلو آمده اند! مخصوصا با این وضعیت اخیر، حُسن را در این می بینند که یک لگد هم به رئیس جمهور فعلی بزنند.

به 3 نفرشان بنده مستقیم گفته ام؛ که ایشان و کابینه اش یا رأی می آورد. مقام حقوقی رئیس جمهور نباید تضعیف بشود. یا زمین خورده و زمین خورده را اینقدر لگد نمی زنند! ناجوانمردی است.

یک زمان انتقادی می کنیم، این درست است. ولی الان شما داری لگد می زنی، داری تخریب شخصیت می کنی.
الان این روی بورس است که برخی فکر می کنند احمدی نژاد را بکوبی رأی آورده ای. برخی هم که هنوز شروع نشده، کاندیدای احتمالی و غیر احتمالی را دارند می کوبند.

در اول بحث گفتیم که وقتی می خواهیم با فرمایشات آقا برخورد کنیم، نباید علامت سوالی در ذهنمان باشد و دنبال پرسش خودمان بگردیم. باید کل فرمایشات را گوش کنیم.

در غیر اینصورت، ماحصلش، «یؤمن ببعض» از صفات منافقین است. قرآن کریم ایراد می گیرد؛ که این ها فقط یک قسمت مورد نظر خودشان را در قرآن و در صحبت های پیامبر پررنگ می کنند.

صحبت های ولی اگر مهم است، کلش مهم است. چه اعتقاد داشته باشی و چه قانون مدار باشی. از نظر قانون اساسی هم کل صحبت های ولی مهم است. وقتی همه را هضم کنی، نتیجه و خروجی یک چیز متعادلی می شود.
ولی وقتی دنبال پرسش خودت می گردی و چیزی که به نفع جناح خودت است در می آوری، نخواهی توانست درست هضم کنی.

اگر قرار است برای ریاست جمهوری برنامه بدهید، الان بدهید. آن زمانی که مردم در حال شعار دادن هستند، دیگر کسی حوصله ی برنامه اثباتی خواندن ندارد! وسط آن شلوغی پوستر این را بکَن، پوستر آن را بچسبان، چه کسی می رسد برنامه گوش کند !؟
15 اردیبهشت دیگر فایده ندارد. باید از قبل برنامه را می بستید. هیچ کدام از کاندیداها هنوز برنامه نداده اند. برنامه فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، و .. روزهای آخر ما نمی رسیم این حرف ها را گوش کنیم.

در طول تاریخ انقلاب ما زیاد رقابت برای ریاست جمهوری نداشتیم. اختلاف زیاد بوده. الان رقابت جدی است. برنامه هایتان را بدهید.
نخبگان جامعه از الان دارند تحلیل می کنند. برای عقل مردم احترام قائل باشید.
اگر اینگونه باشد ممکن است کاندیدای خوب آخر کار بیاید و بسوزد. چون بقیه امده اند ملت را قانع کرده اند.

چرا در ستادهای انتخاباتی و طرفداران و سایت های کاندیداها، جنبه بیشتر تخریبی است؟
از نگاه یک متخصص تبلیغات که به این قضیه نگاه کنیم، پاسخ این است : آقایان روش تبلیغات بلد نیستند. کمبود متخصص تبلیغات، در کنار این کاندیداهای محترم احساس می شود.
کسی که بشناسد، جنگ روانی بلد باشد، روانشناسی جامعه را بداند، جامعه شناسی بلد باشد. یک تیم باشند و کار کنند.

بعضا دارند روش های منزجر کننده به کار می برند. پیامک عید و حضور در مجلس عزا و عروسی در زمان نزدیک به انتخابات و .. این ها که روش تبلیغات زمان قاجار است!
از روش های این مدلی جواب نمی گیرند، می زنند در خط تخریب. تبلیغات بلد نیستند تخریب می کنند.
فن تبلیغات یکی بحث بسیار مهم است.

+ بحث مهم دیگر، بحث عزت است. عزت برای ایران بسیار مهم است. وقتی فقط در یک برهه خاص برای ایرانیان عزت و کرامت قائل باشیم، جواب معکوس می دهد.


در آخر به این قسمت صحبت رهبری توجه فرمایید :

مقام معظم رهبری :
«از طرف علاقمندان به نامزدهاى انتخاباتى گوناگون، بداخلاقیهاى انتخاباتى، شایسته ملت ما نیست؛ تهمت زدن آدمهاى مؤمن را، مصونیت دار از لحاظ اسلامى و شرعى را؛ در معرض هتک آبرو قرار دادن در شبنامه ها، در مطبوعات، در پایگاههاى اینترنتى و غیره، اینها اصلا مصلحت نیست.
من به طور جد از همه کسانى که نسبت به نامزدهاى مختلف علاقه مندى اى دارند، درخواست می کنم، اصرار می کنم که این علاقه مندى خودتان را از راه تخریب دیگران، اهانت به دیگران، متهم کردن دیگران نشان ندهید.
 هرچه می خواهید، از نامزد مورد علاقه خودتان تمجید کنید، تعریف کنید؛ اما دیگران را تخریب نکنید. این علامت بدى است.»

والسلام علی من اتبع الهدی


 
دانلود صوت سخنرانی



کانال تلگرام رهپویان
* نام شما : 
پست الکترونيک : 
وب سايت : 
* نظر شما : 
 
تبليغات