برنامه آينده
اطلاعیه

مراسم احیای شب بیست سوم ماه رمضان در باغ جنت برگزاری می گردد.
رهپويان



شنبه 12 مهر 1393 نسخه چاپی
متن سخنرانی نکاتی در باب عرفه؛ روش تعامل اسلامی
اینقدر غرق در حواشی و فنون و دکور و تشکیلات شده ایم که یادمان رفته است اصلِ بلند شدن عَلَم اهل بیت(ع)، برای محبت و رأفت و رحمت است، برای جلوگیری از رقابت و ایجاد رفاقت است. باید جایگزین بخل و حسد و کینه، رفاقت، صمیمیت، محبت و رأفت و آنچه برای خودت می پسندی برای دیگران بپسند، بشود.

یا لطیف
سخنرانی حجت الاسلام سید محمد انجوی نژاد
موضوع: نکاتی در باب عرفه؛ روش تعامل اسلامی
1393/7/12

روز عرفه


دین و اهل بیت(ع)برای اجتماع ما خیلی بیشتر از آخرت، به فکر بوده اند و دستور العمل داده اند.
دستور العمل مبتنی بر این بوده که شما خودتان دنیا را درست کنید، آخرت را ما کمکتان می کنیم. لذا امام صادق(ع) برای بهتر زندگی کردن ما یک دکترین از کف تا سقف مشخص کرده اند. خواهرها بیشتر گوش بدهند چون بیشتر زندگی را می چرخانند.

ما یک سقف داریم، سقش همین مواردی است که در دعا می خوانیم؛ ایثار، شهادت، مجاهدت و جهادی زندگی کردن، که در رده اولیاء خداست. این ها چیزهایی است که خیلی از ما کف را نداشته دنبال سقف می گردیم.
از نظر دین ما این کلمات متعالی سقف مسائل اجتماعی است. کف یا حداقل مسائل اجتماعی چیزی است که ما باید در دعا بخواهیم تا کمک کند برنامه ریزی برای زندگی مان داشته باشیم.
امام صادق(ع) یک دستور العمل حداقلی برای روابط اجتماعی دستور داده اند که اتفاقا نفسانی است یعنی شعری که حاج مهدی سلحشور خواند؛ آدم با این دغدغه عرفه اش را شروع کند، مشکل اصلی که امروز می خواهم برطرف کنم، هوای نفسم است، این خیلی مهم است. خیلی ها برای چیزهای دیگر در خانه خدا می آیند. چرا؟ چون مشکل نفس حل شود اتفاقا مشکل چیزهای دیگر هم حل می شود ولی اگر مشکل نفس حل نشود، این دعاها و زیارات و عبادات بیشتر بار می شود تا اینکه بخواهد به ما کمکی کند و باری را از گردن ما بر دارد.

لذا امام صادق(ع) یک حداقلی را برای روابط اجتماعی ما در نظر گرفته اند. اگر امروز سه تعهد را به خدا، امام صادق(ع) و امام زمان(عج) بدهیم، حتما و حتما نحوه زندگی ما تغییر می کند. ان شاء الله از این اجتماع کوچک شروع شود و به سمت اجتماع بزرگ تری برود. تا ما این کف و  حداقل را در امت خودمان نداشته باشیم امام زمان(عج) برای ظهور کردن، خیلی مشکل خواهد داشت! همه شنیده اید، دوباره بشنوید بلکه در این فضای نورانی عرفه عمل کنیم. یعنی همین الان ذهنت بگردد و آن چیزهایی که می دانی عمل نمی کنی را جبران کنی.

◄ سه دستور العمل امام صادق(ع):

1- مردم را به سه دسته تقسیم کنید؛
- گروهی از نظر اجتماعی از شما پایین ترند، از لحاظ دینداری نمی توانیم قضاوت کنیم.
- گروهی همسطح شما هستند.
- گروهی هم از شما بالاترند.


روابط اجتماعی شما در جامعه ای که مهدوی است و دوست دارد امام زمانی باشد، باید اینگونه باشد؛
- آن هایی که از شما پایین ترند باید تمام تلاشت را بکنی تا بخودت برسانی.
نحوه برخورد: رحم، عفو، گذشت، دلسوزی و دغدغه داشتن نسبت به این ها. درصدی از تلاش و دعای شما یعنی هم حرکت، هم برکت در زندگی باید صرف این شود که پایین ترهای شما به شما برسند. خیلی از ما این را نداریم و اتفاقا در جامعه امروزی درصدی از تلاش ما برای این است که پایین ترها بالا نیایند. حالا ببینید چقدر به جامعه مهدوی نزدیکیم!

- آن هایی که از شما بالاترند(پدر، مادر، اساتید و کسانی که از شما بزرگ ترند)؛
نحوه برخورد: تعلیم و یادگیری، احترام، تواضع و قدر دانی آن چیزی که آن ها دارند ولی شما ندارید.

- افراد همسطح از این ها مهم تر است.

چرا؟ چون بیست درصد پایین تر از ما، بیست درصد از ما بالاترند، شصت درصد مانند خود ما هستند. یعنی ارتباط های اجتماعی ما بیشتر با افراد همسطح است.
اتفاقا بیشترین مشکلات در این شصت درصد است. دستور العمل خیلی ساده امام صادق(ع) فرموده اند: برادر، خواهر؛ با آن هایی که در سطح خودت هستند به گونه ای رفتار کن که آنچه برای خودت می پسندی برای او بپسند.

دوست داری غیبتت را بکنند؟ اگر دوست نداری، غیبتش را نکن! دوست داری آبرویت را ببرند؟ آبرویش را ببر، دوست نداری، آبرو نبر!
دوست داری به شما حسودی کنند؟ به او حسودی کن. دوست نداری، حسودی نکن!
دوست داری خانه بهتری داشته باشی برای او هم آرزوی بهتری کن.
دوست داری ازدواج موفقی داشته باشی، برای او هم آرزو کن.


اولیاء خدا از خودشان می گذرند و آرزوهایشان را برای دیگران می گذارند. اما برای شما می گویند همان آروزیی که برای خودت داری برای او هم داشته باش. لطمه ای که جامعه ای بابت غیبت، تهمت و حسادت دارد می خورد، جبران ناپذیر است، برای چه؟ برای اینکه یک دستور العمل امام صادق(ع) رعایت نمی شود.

در مصداق ها بگوییم؛ اگر خواستی درباره کسی حرفی بزنی، اولاً حرف نزن. ثانیاً حرف نزن. ثالثاً حرف نزن. رابعاً راجع به کسی حرف نزن. برای بار صدم هم راجع به کسی حرف نزن. اما در صد و یکمین بار لازم شد راجع به کسی حرفی بزنی، همان حرفی را بزن که دوست داری راجع به تو بزنند.

دوست داری راجع به کسی قضاوت کنی؟ اولاً قضاوت نکن. ثانیاً قضاوت نکن. ثالثاً تا صد بار، چه کار به کار بقیه داری؟! اگر صد و یکمین بار لازم شد قضاوت بکنی، قضاوتی بکن که دوست داری راجع به خودت بکنند.

روایت داریم در روز عرفه هر دعایی بگویی مستجاب است، خداوند تبارک و تعالی بر ذهن کسانی که خیلی دوست دارد تصرف می کند، دعاهایی که می خواهند در حق خودشان بکنند یادشان برود و در حق بقیه دعا کنند. برای چه؟ برای اینکه خداوند می گوید من دعای در حق بقیه را نشانه انسانیت این آدم می دانم.

مشکلات بین خانواده ها، دوستان و ... مربوط به چیست؟ به این بر می گردد که من و شما آنچه را که برای خود می پسندیم برای بقیه نمی پسندیم! فقط به این بر می گردد، منشاءش هم منیّت و هوای نفس است.

روز به روز، سال به سال کسانی که به خداوند نزدیک تر می شوند، نسبت به بقیه ساکت تر می شوند، چون می ترسند. از بچه پانزده، بیست ساله وقتی نظری بخواهی چند ساعت برایت صحبت می کند در حالیکه اشراف هم ندارد اما وقتی از پیرمرد هشتاد ساله نظر می خواهی، ساکت است، جرأت نمی کند حرفی بزند چون می فهمد دین یعنی چه. هرچه به خداوند نزدیک تر می شوند تهوّر و بی باکیشان کم تر می شود. نگاه، زبان، گوششان محتاط تر می شود.

همانگونه که دوست داری نگاهت کنند به مردم نگاه کن، دوست نداری نگاهت را درست کن.
دوست داری کسی نسبت به شما در خانه اش اینگونه فکر کند؟ شما هم فکر کن!
حتی ذهن و اندیشه ما باید از چیز بدی که برای همسطحمان می خواهیم، خالی باشد.


از آن طرف ولی خدا را می بینیم که در سجده گریه می کند که خدایا مبادا دشمن من را آزار دهی که من راضی به آزار دشمنانم نیستم! ولی ما راجع به دوستانمان مشکل داریم!

این سه قانون در علم، سیاست، دیانت، حتی در هیأت ما هم، نیست! مگر در دستگاه امام حسین(ع) و دور ضریح آقا وجود دارد؟! حتی اطراف ضریح امام حسین(ع) مباحث انسانی و اخلاقی رعایت نمی شود!! اگر این سه قانون بالا بیاید و در سطح اجتماع، علم و دانش، سیاست ما قرار بگیرد، چقدر عالی می شود؟

دوست داری سیر باشی باید همان قدر دوست داشته باشی که کناری ات سیر باشد. هیچ دولتی، هیچ اقتصادی نمی تواند وضعیت مملکت ما را درست کند مگر اینکه ما دوست داشته باشیم با هم بخوریم، با هم بخندیم و با هم لذت ببریم. برادرها و خواهرها بد زندگی می کنیم، با اسراف و تبذیر زندگی می کنیم! بد حرف می زنیم، بد نگاه می کنیم، بد قضاوت می کنیم. خودخواه و حسود و بخیل شده ایم. جامعه مریض شده است! جامعه نسبت به اینکه بقیه خوش بگذرانند، بخل دارد!

وقتی در دین و هیأت و حزب الله مشکل وجود دارد، دیگر توقعی از ورزش نیست! جامعه دینی و مذهبی و حزب اللهی ما الان مریض است! حتی کسانی که اهل دعای عرفه هستند، مریضند! خداوند حتما به ما نگاه می کند که این برکت کار است ولی من از فردا شروع کنم به ریز کردن اعمال، وسواس داشتن نسبت به اعمال. این نگاهی که به این آدم کردم، دوست دارم به من هم همین نگاه را بکنند. حرفی که من به این آدم زدم، دوست دارم؟!‍ چقد حسادت و بخل هایمان را با یک جمله و یک نگاه خالی می کنیم؟!! لبخند شیطنت باری می زند، پشت سرش هم شیطان خوشحال می شود. به اصطلاح می گوید سوزاندمش! مگر چقدر عمر می کنیم؟؟ چقدر این سوزاندن مردم به سوزاندن شب قبر می ارزد؟! فلانی را زمین زدم، به خاک افتاد! تا کی؟؟!

»» اول حزب اللهی ها را درست کنیم بعد علم، آموزش و پرورش و دانشگاهمان را درست کنیم، بعد سراغ سیاست و اجتماع و... برویم.

امروز به جرم عبادت دارند سر شیعیان را می برند! در سال چند هزار شهیدفقط به جرم زیارت می دهیم!! دینداری ما به شما چه ربطی دارد؟؟ این از بیرونمان، این هم داخلمان! واقعا فکر می کنید امام زمان(عج) این روزها آرامش و خواب و خوراک دارد؟؟! بیرون ما را دلخوش باشد یا درون ما را؟!

سر و صدای نویسنده وهابی در آمده است! می گوید این ها اهل بیت پیغمبر(ص) را دوست دارند. به شما چه ربطی دارد؟؟ این ها روز قیامت می گویند ما علی و زهرا(ع) را دوست داریم، ما هم باید بگوییم معاویه و حجاج را دوست داشته ایم! آن ها به حجاج دوستی و معاویه دوستی و یزید دوستی ما کاری ندارند ولی ما چه کار به این ها داریم؟؟ حتی حق نداری به بودایی توهین کنی. هدایت یک مقوله دیگر است، کتاب و بحث می طلبد. این از بیرون ما، این هم از درونمان! الان کجای زندگی ما دلِ امام زمان(عج) را خوش می کند؟!

بیاییم در روابط اجتماعی این ها را رعایت کنیم، الگوهای ما اهل بیت(ع) هستند. اگر زن آنچه برای خود می پسندد برای شوهرش بپسندد و بالعکس، دوستان، کارمندان، مدیران، زیردستان، رؤسا، منبری ها، مداحین، مستمعین، حزب اللهی ها، گروه های سیاسی و اجتماعی هم، همینطور. همین سه قانون روابط اجتماعی در اسلام امام صادق(ع) را رعایت کنند شما ببینید جامعه ما نیاز به چه چیزی دارد؟؟

شنبه گذشته عرض کردم بچه حزب اللهی ما تا پولی به دست می آورد، غرق در تجملات و سفر می شود.! تا کی باید فقرا از بیکاری و علّافی و ورشکستگان از بی عاطفگی در خانه خدا بیایند؟؟! تا به یک نعمت و مکنتی می رسیم سرمان را پایین می اندازیم و دنبال عیش و بساطمان می رویم. تا کی باید اینگونه زندگی کنیم؟! صد ها بار نگاه با خشم دیده ام! عزیز من این چه نگاهی است که به برادرت می کنی؟! این چه نوع صحبت کردن با برادرت است؟!

امام زمان(عج) غضبناک است، فکر نکنید آقا همیشه با زبان خوش صحبت می کند. خطبه های امیرالمؤمنین(ع) را بخوانید که می گوید مادرهایتان به عزایتان بنشینند! طرف به مراسم عرفه آمده، قبلش یک دعوا کرده، بعدش هم یک دعوای دیگر! نه روی زبانش، نه روی کینه اش، نه روی حسادتش کنترل است، بعد هم دلش خوش است امام زمان(عج) از اینکه این شخص به دعای عرفه آمده خوشحال است! نیش می زند، با کنایه حرف می زند، توهین می کند، تحقیر می کند، همه کار می کند، من نمی دانم این دلخوشی ها برای چیست؟!

چرا امیرالمؤمنین(ع) اینگونه به شیعیان می فرمود؟ غیر از اینکه آن ها را به هوش بیاورد؟ به هوش باشید، این چه وضع رفتار با همدیگر است؟!‍

وحدت جامعه اسلامی خیلی مهم است بر روی این کار کنیم. اینقدر غرق در حواشی و فنون و دکور و تشکیلات شده ایم که یادمان رفته است اصلِ بلند شدن عَلَم اهل بیت(ع)، برای محبت و رأفت و رحمت است، برای جلوگیری از رقابت و ایجاد رفاقت است.

فلسفه اجتماع، دعا و کنار هم بودن، برای رأفت قلبی، الفت بین مومنین است. همسایه ها از همسایه خبر ندارند! اینقدر گناهان تابلو ذهن ما را مشغول کرده که فراموش کرده ایم در شب اول قبر از روابط، رفتارها، همسایه ها، دوستان، یاران، زندگی و اسراف ما سوال می شود!

اصلا کلمه اسراف به عنوان گناه کبیره دارد نسیّاً منسیاً می شود! اصلا به این فکر نمی کند که چه چیزهایی اسراف است! در روایت داریم که آخر الزمان شیطان از گناهان فراموش شده انسان را به لجنزار می کشد. قبح گناه از بین رفته و همه ایرادها به بد حجابی است. جامعه مریضمان را درمان کنیم، این ها برگ های این تنه ی مریض است، مدام برگ ها را تقبیح نکنید، تنه درخت مشکل دارد.

جایگزین بخل و حسد و کینه، رفاقت، صمیمیت، محبت و رأفت و آنچه برای خودت می پسندی برای دیگران بپسند،بشود.

اصل دینداری این است، بقیه همه حواشی است و متاسفانه با ادبیات های توهین آمیز به جنگ گناهان ظاهری رفته ایم و از این غافلیم که باطن ها، نفس های خیلی کثیفی دارند. "لو تکاشفتم ما تدافنتم"؛ اگر نفس هایتان را ببینید همدیگر را دفن نمی کنید! تکاشفتم به این معنا نیست که مثلا شخص چند گناه در خیابان انجام داده، یعنی یک دفعه نفس خودش را نشان می دهد. می بینی این کسی که اینقدر ظاهر الصلاح است، یک حیوان درنده ی وحشی است اتفاقا اصلا گناهان این مدلی هم ندارد، این شخص آدم کینه ای است! آدم غضبناکی است! حسود است! فکر می کند چشمش پاک پاک است، نمی داند یک نگاه از روی حسادت، کینه و تلافی، اندازه صد میلیون حرام برایش نوشته اند!

در مسجد نشسته نگاه غضب آلود می کند، سی سال است نماز جماعتش ترک نشده است! بعد هم می گوید این جوان ها چقدر بد شده اند و چشمشان ناپاک است! چشم آن ها ناپاک است، چشم تو شیطان است! اگر زبان آن ها به خاطر ترانه حرام ناپاک است زبان تو که کنایه و نیش می زنی و تحقیر می کنی، این خود شیطان است.

به بهانه های شرعی اختلاف می اندازد، آبرو می برد، این خود شیطان است! گناه با الهی العفو پاک می شود اما نفس با الهی العفو پاک نمی شود، باید نفس را تغییر بدهی. همه ما پاک از عرفه بیرون می رویم، شک نکنید. پاک از گناه یعنی چه؟ یعنی تنه درختی که نفسانی است، برگ های بدش را هَرَس کرده ایم، گل چیده ایم و بیرون رفته ایم. دوباره این گل و برگ ها پژمرده می شوند، برگ های کثیف و نجس بالا می آیند. نفس مهم است، غضب هم باید از هوای نفس نباشد. خودش را خالی کرد، کنایه اش را زد و دنبال زندگی اش رفت!

آدم کنار برخی از دوستانش احساس آرامش می کند. بنده چندین ساعت با حاج مهدی سلحشور باشم، احساس آرامش دارم. نه غیبتی می شنوم، نه تهمتی، نه غضبی می بینم، نه کنایه ای می زند، رفیق است و آدم احساس لذت می کند. اینگونه آدم ها هم دنیا را دارند، هم آخرت را.


اینقدر بعضی از جمع های دوستان است که آدم خیالش راحت باشد، نگویید که نیست! نه غیبت، نه تهمت می شنود، هر چه هست خیر خواهی است. اگر این آدم ها به صورتمان سیلی بزنند می فهمیم که خیرمان را می خواهند. این هر چه برای خودش می پسندد برای من هم می پسندد، خیالش راحت راحت است. ده سال او را نبیند خیالش راحت است که دعایم می کند، حواسش هست. بعضی ها هم برای نیم ساعت با آن ها بودن آدم عرق می کند که خدایا چه بساطی خواهیم داشت؟! یک دفعه دهانش باز می شود و می بینی این آدم نصف عبادتت را به هدر داد!

اصل دینداری را فراموش نکنیم بعد به فضایل و کرامات و ... بپردازیم. این ها روی درخت است، درختی که نفس در آن خشکیده شده باشد، زیبا جلوه می کند.




کانال تلگرام رهپویان
 من: با سپاس
فیلم این سخنرانی رو میخوام.چطور بگیرم؟
جمعه 29 خرداد 1394

  پاسخ :  سلام. به صوت الحسین(ع) مراجعه یا تماس بگیرید.
32330969
 m43: سلام . خدایا همه آنانی را که برای اعتلای دین تو تلاش میکنند را به بالاترین درجات دنیوی و اخروی برسان. آمین یا رب العالمین
چهارشنبه 23 مهر 1393
 کنعان: بسیار عالـــــــــــــــــــــی.............

کجای زندگی ما الان دل امام زمان(عج) را خوش می کند؟...........
یکشنبه 13 مهر 1393
* نام شما : 
پست الکترونيک : 
وب سايت : 
* نظر شما : 
 
تبليغات