برنامه آينده
شنبه های پاک
جلسه هفتگی

سخنران :
حجت الاسلام انجوی نژاد

مداح :
حجت الاسلام احمدی

قاری :
سیدجواد هاشم زارع

زمان :
شنبه 96/5/21
همزمان با اقامه
نماز مغرب و عشاء

بلوار پاسداران،
خیابان شهید آقایی
حسینیه سیدالشهداء(ع)


رهپويان






شنبه 6 آذر 1395 نسخه چاپی
متن سخنرانی اربعین، عبرت است! - کربلای معلیˈ - اربعین 1395
گاهی خدا برای بخشیدن به دنبال بهانه می گردد. البته آن طرف قضیه را هم باید دقت کنید که شیطان هم منتظر است تا پاداش تمام این درد و ناراحتی شما را با یک چرخش زبان بگیرد و به دیگری بدهد! مراقب شیطان باشید، با گناهان عادی یک سال زمان می برد تا ثواب این زیارت محو شود، اما گناهانی مثل غیبت را که اغلب افراد آن را گناه تلقی نمی کنند - تهمت را گناه می دانند اما غیبت را نه - حسنات را منتقل می کند. رنج و سختی اش را تو تحمل کرده ای، پاداشش به فردی که غیبتش کرده ای منتقل می شود!

یا حبیب
سخنرانی سید محمد انجوی نژاد
موضوع: اربعین، عبرت است!
کربلای معلیˈ - اربعین 1395


◄ عناوین اصلی سخنرانی:

» حضور، در پیاده روی اربعین اصل است.
» اربعین، عبادت سیاسی است.
» شیطان منتظر است تا پاداش درد و ناراحتی سفر را بگیرد!
» در مسیر خدا، هر لطمه ای که به بدن انسان می خورد التیام است.
» سفر اربعین باید یادآور قسمتی از تاریخ باشد.
» مرگ، مشهودترین مغفول است!
» ایمان یعنی دانسته ها در رفتار دیده شود.
» چرا در روز قیامت، گروهی را با آتش جهنم به هوش می آورند؟
» منظور از به هوش آمدن و بیدار شدن، تنبه و عبرت است.
» با خدا و کسانی که حساب و کتاب قیامت در دستانشان است، خلوت کنیم.
» نبریدن از دنیا، دام است!


» حضور، در پیاده روی اربعین اصل است.
برخی گمان می کنند که این پیاده روی در اربعین اصل است، در حالی که نه، در واقع "حضور" شما اصل است. این که شما در این لشکر انسانی بیست و پنج میلیونی حضور داشته باشید. قسمت هایی را به عنوان تبرک پیاده می آیید، برخی قسمت ها را هم به دلیل خستگی با ماشین می آیید. هیچ اشکالی ندارد، انسان تا جایی که بتواند توانش را می گذارد. فلسفه این پیاده روی هم پیرو پیاده روی حضرت زینب(سلام الله علیها) است. در واقع همان قافله ای که اکثرا هم زن بودند و بعد از آن ها، حضور جابر در این پیاده روی است.

» اربعین، عبادت سیاسی است.

هر سختی هم که در این سفر داشته اید، مأجور است. در این زیارت، این که بتوانی وارد خود حرم و صحن شوی شرط نیست. گاهی شکل توسل های ما متفاوت می شود. گاهی توسل به شکل زیارت و نماز است، اما این توسلی که ما در حال حاضر داریم همان طور که حضرت آقا(حفظه الله) هم تاکید داشتند، یک عبادت سیاسی است! درد و سختی هایی را هم که متحمل می شویم، قطعا به پای کفاره گناهان نوشته می شود.

» شیطان منتظر است تا پاداش درد و ناراحتی سفر را بگیرد!

با هر قدمی که به طور عادی مثلا از هتل تا حرم برمی دارید، هزار گناه را محو و هزار حسنه نوشته می شود. قدم هایی را که با رنج و درد برداشته اید را حساب کنید، احتمالا در همان قدم های اول پاک شده اید. گاهی خدا برای بخشیدن به دنبال بهانه می گردد. البته آن طرف قضیه را هم باید دقت کنید که شیطان هم منتظر است تا پاداش تمام این درد و ناراحتی شما را با یک چرخش زبان بگیرد و به دیگری بدهد! مراقب شیطان باشید، با گناهان عادی یک سال زمان می برد تا ثواب این زیارت محو شود، اما گناهانی مثل غیبت را که اغلب افراد آن را گناه تلقی نمی کنند - تهمت را گناه می دانند اما غیبت را نه - حسنات را منتقل می کند. رنج و سختی اش را تو تحمل کرده ای، پاداشش به فردی که غیبتش کرده ای منتقل می شود!

» در مسیر خدا، هر لطمه ای که به بدن انسان می خورد التیام است.
جزء معدود سفرها و معنویت هایی است که اگر کسی به شما التماس دعا گفته، واقعا او را دعا کنید، چون می توانی بگویی که برای رسیدن به آن زحمت کشیده ای؛ "أفضَلُ الأعمال أهمَزُها". ضمن این که در همین راستا وقتی خوب نگاه می کنیم، می بینیم باز هم نسبت به خیلی ها عقب هستیم؛ نسبت به افرادی که دارند خدمت می کنند و کار انجام می دهند عقب هستیم، اما باز هم بسیار خوب است.

زمانی که انسان فی سبیل الله، یعنی در مسیر خدا قرار دارد، هر لطمه ای که به بدنش می خورد همه التیام است. حضرت امام(ره) راجع به جانبازها می فرمودند: "این جانبازها هر نفسی که می کشند یک حسنه است" یا در جای دیگری حضرت آقا(حفظه الله) راجع به جانبازهای شیمیایی می فرمودند: "این جانباز ها با هر سرفه ای، می توانند گناهان خلقی را پاک کنند".

- "لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أُنْذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ، لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَى أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ، إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالًا فَهِيَ إِلَى الْأَذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ".
◄ در این آیات چند نکته وجود دارد:
» سفر اربعین باید یادآور قسمتی از تاریخ باشد.
سفر اربعین باید یادآور قسمتی از تاریخ باشد. دینداری اتفاق نمی افتد، مگر از طریق عبرت! قرآن کریم در قریب به صد و شصت و یک آیه، به نظر بر گذشتگان و عبرت گرفتن از  آن ها توصیه می کند! در مسیری که می آید، از صبح که تازه شروع به حرکت می کند، ذکر می گوید و قرآن و زیارت عاشورا می خواند، حدود دو ساعت که می گذرد کم کم در اثر خستگی ساکت می شود. حتی، صحبت هم نمی کند. این سکوت و تفکر و نگاه، خوب است. افراد بسیاری از این مسیری که شما آمده اید، گذر کرده اند. از این 25 میلیون نفر هم، قریب به پانصد هزار نفر تا سال آینده خواهند مرد، یعنی آخرین سفر آن ها محسوب می شود و خودشان هم نمی دانند که چه بسا اگر  می دانستند چقدر در سفرشان تاثیر داشت.

» مرگ، مشهودترین مغفول است!
در آیه بالا اشاره به این دارد: قومی از عقلشان استفاده می کنند که به اقوام قبل نگاه می کنند، هم برایش تنذیر و هم تبشیر باشد! منظور از اقوام قبل، آل عمران و بنی اسرائیل نیستند، بلکه منظور اقوام قبل از ما هستند. کسانی که پارسال در راهپیمایی اربعین بودند، اما امسال نیستند! کسانی که در شیراز با آن ها خداحافظی کردیم، اما زمانی که برگردیم دیگر نیستند.

مرگ، یک مسئله بسیار عادی است که جریان دارد و از جریان هم نمی افتد. اما به قول آقا امیرالمومنین(علیه السلام)، مشهودترین مغفول است! یعنی از همه مشهودتر است، مثل خورشید و هوا و آب و... ولی در عین حال، مغفول ترین هم هست. عجیب است که مردم آن را نمی بینند که اگر می دیدند در همین راهپیمایی زمانی که به حرم آقا اباعبدالله(علیه السلام) می رفتند، ضمن تمام توسل هایی که دارند، این را هم مطرح می کردند که اگر این آخرین زیارت ما هست، برای شما هیچ کاری ندارد که این بار کاری کنید که به سلامت از این مرحله بگذریم.

» ایمان یعنی دانسته ها در رفتار دیده شود.
در ادامه آیه می گوید: اغلب شما می دانید که چه چیزهایی برای سعادتمندی شما لازم است. اغلب ما مسائلی را که باعث ذلالت ما می شوند را می دانیم. هم ضالین را می شناسیم و هم صراط مستقیم را. "لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَى أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ"، عجیب است که اغلبشان می دانند، اما عقلشان را در رفتارهایشان دخیل نمی کنند! ایمان به این معناست که دانسته ها در رفتار دیده شوند.

- "إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالًا فَهِيَ إِلَى الْأَذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ". و روزی خواهد آمد که به زور مجبور می شویم متوجه این مسئله شویم.
شهید محمد رضا تورجی یکی از مناجات هایی که خیلی دوست داشت، روایت آقا امام صادق(علیه السلام) بود که می فرمود مردم سه گروهند:
- گروه اول: "لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أُنْذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ". افرادی که در وسط زندگی، از خواب غفلت بیدار می شوند.
- گروه دوم: "لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَى أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ".  کسانی که در زمان زندگی، از خواب بیدار نمی شوند.

زمانی که علائم مرگ را می بینند، از خواب بیدار می شوند. یکی از لطف های خداوند تبارک و تعالی به بندگان این است که برای آن ها مرگی را مقدر کند که در اثر یک بیماری باشد، مثل سرطان. این بیماری ها از لطف های خدا به مومنین است. گرچه بسیاری از این بیماران هم با امید به بهبودی مرگ را فراموش می کنند. ما چون خودمان دچار این بیماری ها نشده ایم، متوجه نمی شویم که حتی در آن موقعیت هم می توان مرگ را فراموش کرد! این افراد با دیدن علائمی از رفتن - خواه بیماری باشد یا تنبه - در لحظات قبل از رفتن، از چند روز تا حتی چند ماه و یک سال، به هوش می آیند و خدا هم آن ها را می بخشد.

- گروه سوم: "إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالًا فَهِيَ إِلَى الْأَذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ". کسانی که بعد از ورود به قبر به هوش می آیند.
امام صادق(علیه السلام) می فرمایند: در این زمان دیگر دیر شده است!

» چرا در روز قیامت، گروهی را با آتش جهنم به هوش می آورند؟

گروه دیگری هم هستند که امام صادق(علیه السلام) از آن ها یاد می کند؛ این افراد حتی در قبر هم بیدار نمی شوند! یعنی زمانی که خود را در قبر می بیند، باور نمی کند که مرده است. باور نمی کند که اتفاقاتی مثل مردن و سوال و جواب قرار است اتفاق بیفتد! امام می فرمایند در آنجا، این افراد را با آتش جهنم به هوش می آورند.

» منظور از به هوش آمدن و بیدار شدن، تنبه و عبرت است.
منظور از به هوش آمدن و بیدار شدن، همان تنبه و عبرت است. عبرت نیز به معنای نگاه به گذشته است. مهمترین مضمون نگاه به گذشته، نگاه به گذشتگان است، کسانی که با همه آرزوها و شادی ها و غم هایشان دیگر نیستند.

» با خدا و کسانی که حساب و کتاب قیامت در دستانشان است، خلوت کنیم.

در زمانی که سه، چهار روز عملیات معنوی و سخت و پیوسته ای را پشت سر گذاشته اند و شب جمعه به کربلا رسیده اند و وارد حرم شده اند، فرصت بزرگی در اختیار داشت که حسابی با اباعبدالله(علیه السلام) خلوت کند، و به این فکر نمی کند که ممکن است سال آینده باشد و یا نباشد، در نتیجه فرصت را از دست می دهد!

در این قضیه واقعا خودخواه باشید و خیلی جدی در خصوص عاقبت و شب اول قبر و لحظه مرگ و عمری که گذرانده ایم، فکر کنیم. گذشتگان هم همین گونه بوده اند، در قرآن کریم گفته است: زمانی که انسان می میرد، می گوید اگر فقط پنج دقیقه به من فرصت بدهید و من به دنیا بازگردم، دقیقا می دانم که باید چه کار کنم، برنامه هایم را مرتب می کنم و می آیم!

برای کسی که در میان شعله های آتش جهنم در حال سوختن است، پنج دقیقه زمان برای جبران کافی است. این که امام صادق(علیه السلام) می فرمایند: "مردم خوابند و زمانی که می میرند، بیدار می شوند"، منظور همین است. چرا قرآن کریم می گوید پنج دقیقه؟ در این پنج دقیقه چه کار می توان کرد و چرا ما همان کارها را، امشبی که به حرم می رویم انجام ندهیم؟؟ آداب خاصی هم ندارد، صرفا یک ارتباط و یک تمرکز ذهنی است. با خدا و کسانی که حساب و کتاب قیامت در دستانشان است، خلوت کنیم.

شاید هم نتوانستید امشب حرم بروید، در همین حسینیه هم می شود. کربلا تا فاصله سی و پنج کیلومتر مربع هم، حرم محسوب می شود. شب جمعه کربلا همین است دیگر، اینجا کربلاست. مرحوم شیخ شوشتری تا سی و پنج کیلومتر مربع حرم آقا امیرالمومنین(علیه السلام) دستشویی نمی رفتند، چون اعتقاد داشتند که حرم محسوب می شود. برای دستشویی رفتن تنظیم می کرد، روزی یک بار سی و پنج کیلومتر مربع دور می شد. هرچند این موارد از عادات اولیاء خداست و به ما ربطی ندارد.

» نبریدن از دنیا، دام است!
بنشینید و فکر کنید که در این پنج دقیقه چه کارهایی می توان کرد. یکی از این موارد این است که توسل خیلی جدی داشه باشید. چند فرازی از دعای کمیل که به دلت می نشیند و چند خط اول دعای ابوحمزه هم فوق العاده است! در همین جا و در مسیر حرم به این فرازها و تک تک کلماتش فکر کنید. بگو: خدایا این وضعیت و زندگی و آخرت و عمر ما است، انقدر از عمرمان گذشته و معلوم نیست که چه مقدار از آن باقی مانده است و متاسفانه دارم در این دام می افتم که هرچه سنم بالاتر می رود، امید به ماندنم بیشتر می شود!

این دامی است که در ذات انسان است.
یعنی یک فرد پانزده، شانزده ساله ای که امشب به حرم می رود، بیش از کسی که هفتاد ساله است، از دنیا بریده است. ذات انسان این گونه است. فرد پانزده ساله گریه می کند که شاید سال آینده نباشم، اما فرد هشتاد ساله برای اربعین پنج سال بعدش هم برنامه می ریزد. ایرادی هم نیست، این ذات انسان است.


کانال تلگرام رهپویان کانال تلگرام حجت الاسلام انجوی نژاد
* نام شما : 
پست الکترونيک : 
وب سايت : 
* نظر شما : 
 
تبليغات