یکشنبه 22 شهریور 1394
 » اگر کانون نبود، شیراز 15 سال دیگر به این وضعیت فرهنگی می‎رسید
بسم الله الرحمن الرحیم

حجت الاسلام احمدرضا تحیری، جزء اولین نسلی از اعضای کانون است که مفتخر به سربازی امام زمان(عج) و تحصیل علوم حوزوی شده‌ است. ایشان در حال حاضر طلبه سطح چهارم حوزه علمیه قم و دانشجوی دکترای قرآن و علم در جامعه المصطفی العالمیه می‌باشند. یکی دو دقیقه وقتشان را گرفتیم و نظرشان را راجع به کانون پرسیدیم.

:: به نظر شما مجموعه رهپویان وصال شیراز تحول خاصی در شهر ایجاد کرده که اگر این مجموعه نبود آن اتفاق نمی افتاد؟
بله. قبل از تشکیل کانون و توسعه ی آن؛ مهمترین مرکز فرهنگی شهر کجا بود؟ یکی از مساجد شهر. یعنی اکثر قدیمی های فرهنگی شهر مربوط به آنجا بودند. همچنین در آن سالهای ابتدایی فعالیت کانون میزان حضور جوانان در نماز جمعه خیلی کم بود، چند سال بعد از فعالیت رهپویان شاهد حضور تعداد زیادی از جوانان در نماز جمعه بودیم، این طیف کجا ساخته شدند؟ همه متاثر از کانون رهپویان وصال بودند. چون هیئات موجود پتانسیل چندانی در جمع کردن جوانان نداشتند، جناح راست سنتی شیراز هم مرکز فرهنگی ای که برای جوانان جذاب باشد نداشت، تیپ حزب اللهی ما عمدتا افرادی بودند که جوانی خود را در جایی گذراندند که بعد از شروع انحرافات سیاسی آنجا و فاصله گرفتن آنها از خط امام و دیدگاههای رهبری، نیروهای جوان ولایی دیگر محفل متمرکزی برای ابراز احساسات فرهنگی مذهبی نداشتند. کانون رهپویان وصال به نوعی عقبه ی اجتماعی اصولگرایی را در شیراز زنده کرد، یک جریانی راه اندازی کرد که متمایل به رهبری بود و خب دیدیم که به مرور زمان و در نقطه اوج فعالیت های کانون رهپویان وصال تاثیرش در دانشگاهها و مدارس واقعا ملموس بود.

در مورد هیئتهای مذهبی هم همینطور است، شما ببینید همه جای شیراز قارچ وار هیئت مذهبی درآمده، اینها همه بچه هایی هستند که زمانی در مجالس کانون رهپویان وصال حاضر می شدند، یعنی اگر این مجموعه نبود ممکن است این وضعیت در شیراز به وجود می آمد اما 15 سال دیگر! الان شما ببینید شیراز به لحاظ مسئله هیئت امام حسین(ع) به یک قطب تبدیل شده، در صورتی که قبلش فقط هیئتهای خیابانی و زنجیر زنی داشتیم و مجالس ثابت را فقط در جاهایی مثل مشهد، تهران و اصفهان می دیدیم. تاثیرات فرهنگی که این مجموعه داشت زمانی بسیار عالی بود البته بعدا کمی افت کرد.

:: تاثیر کانون فرهنگی رهپویان وصال بر خودتان چه بود؟ اصلا تاثیری داشت؟
قطعا! ما به لحاظ مذهبی یک خانواده عادی هستیم و من در میان آنها به عبارتی از مشی خانوادگی منحرف شدم! اگر با کانون آشنا نشده بودم از نظر فرهنگی، سیاسی و دینی یک آدم کاملا عادی بودم، کانون بود که به ما جهت داد و فکرمان به سمت تحصیل در حوزه علمیه و مطالعات دینی رفت. به خصوص در دوران دبیرستان و سالهای اولیه طلبگی شکل گیری شخصیت مذهبی من عموما متاثر از فضای کانون بود.